Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Κατασκευή μπαταρίας από ...λεμόνι!!

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα που μπορεί να γίνει άνετα στο σπίτι είναι και η δημιουργία αυτοσχέδιων μπαταριών!

Στην προκειμένη περίπτωση θα χρειαστούμε απλά ένα λεμόνι, ένα κέρμα με επικάλυψη χαλκού (1,2 ή 5 λεπτών), έναν συνδετήρα και εναλλακτικά το καπάκι από ένα μεταλλικό δοχείο γάλακτος (εβαπορέ) και εάν είναι δυνατό να βρεθεί και ένα κομμάτι γαλβανιζέ λαμαρίνα (ή πρόκα).

Αρχικά πιέζουμε περιστρέφοντας το λεμόνι ώστε να βγουν εσωτερικά οι χυμοί του. Στη συνέχεια με ένα μαχαίρι κάνουμε δύο εγκοπές, μέσα στις οποίες θα τοποθετήσουμε αρχικά το κέρμα και τον συνδετήρα. Χρησιμοποιούμε ένα βολτόμετρο για να μετρήσουμε την τάση, η οποία είναι περίπου 0,35V. Μάλιστα, εάν ακουμπήσετε τη γλώσσα σας πάνω στο κέρμα και τον συνδετήρα, θα αισθανθείτε ένα αμυδρά να σας διαπερνά το ρεύμα, μουδιάζοντας ελαφρά τη γλώσσα σας!

Το πρόσημο (-) που εμφανίζεται στο βολτόμετρο αφορά το ποιος είναι ο θετικός πόλος και δεν έχει κάποια ουσιαστική σημασία για την τιμή της τάσης. Στη συνέχεια αντικαθιστούμε τον συνδετήρα με το καπάκι από ένα μεταλλικό κουτί γάλακτος (εβαπορέ). Μην χρησιμοποιήσετε μεταλλικό κουτί αναψυκτικού, γιατί αυτά είναι από αλουμίνιο και δεν ενδείκνυνται. Το κουτί του γάλακτος χρησιμοποιεί γαλβανιζέ μέταλλο, δηλαδή με επικάλυψη κράματος ψευδαργύρου.

Επαναλαμβάνουμε την μέτρηση και το βολτόμετρο δείχνει λίγο παραπάνω, περίπου 0,40 V. Στο τέλος, αντικαθιστούμε το καπάκι με ένα γαλβανιζέ έλασμα (υπάρχουν και πρόκες ή καρφιά γαλβανιζέ αλλά δεν τις έχουν όλα τα χρωματοπωλεία). Η ένδειξη του βολτομέτρου πλησιάζει τα 0,80V. Εάν συνδυάσουμε δύο μπαταρίες-λεμόνια, τότε θα πάρουμε περισσότερα από 1,5V δηλαδή από την τάση των κοινών μπαταριών!

Η μπαταρία-λεμόνι ονομάζεται στοιχείο Daniel προς τιμή του John Daniel ενός καθηγητή Χημείας που το 1836 ανέπτυξε μία μπαταρία μη επαναφορτιζόμενη. Το πείραμά του ήταν πάνω-κάτω σαν το δικό μας (χωρίς λεμόνια όμως, αλλά με διάλυμα θειικού οξέος. Δηλαδή ένα άλλο οξύ αντί αυτό του λεμονιού.). Η ερμηνεία του είναι η εξής: το κομμάτι του σιδήρου (ή του ψευδαργύρου εάν χρησιμοποιήσουμε γαλβανισμένα μέταλλα) προσφέρει ηλεκτρόνια, τα οποία αν συνδέσουμε με καλώδια τα δύο μέταλλα θα κινηθούν καθώς δημιουργείται ένα κλειστό κύκλωμα. Επίσης φορτία δημιουργούνται και από τα συστατικά που είναι διαλυμένα μέσα στο λεμόνι. Έτσι έχουμε μία διαρκή ροή φορτίων, δηλαδή την εμφάνιση ηλεκτρικού ρεύματος. Σε επόμενο πείραμα, θα δείξουμε πώς μπορούμε με τέτοιες μπαταρίες να τροφοδοτήσουμε συσκευές με μικρές απαιτήσεις σε ηλεκτρική ενέργεια, όπως μία λάμπα LED.

Πηγή: www.youtube.com

Πολυμέσα